bugün tam 4 ayımı doldurdum. Dile kolay tam 4 ay. Acı tatlı hatıralarım oldu şu dünya üzerinde. Ne uykusuz geceler, ne açlıklar (özellikle ilk günlerde), ne İzmir sıcakları. Yandım kavruldum ama sesimi çıkarmadım. Her zaman uslu bir bebek olmaya çalıştım. Ama eller kıymet bilmiyor anne. (Hatta annem de bazen bilmeyebiliyor, bana pelte diyenler utansın ) Elimden geleni yapıyorum, sağlıklıyım çok şükür, hafif itiraz etsem de sütümü de içiyorum, duş suyuna asla çişimi yapmıyorum. Bırakın azıcık hareketim de eksik olsun. Madem o kadar hareket istiyorsunuz gidin evinize bi şempanze alın da hoplasın ordan oraya alla alla...
Neyse sinirlendim, zaten genetiğime sağlık bu kaş kemerimi kimden almışım bilmiyorum ama kaşlarımı çatınca acayip ürkütücü oluyorum. Örnekleri aşağıda. Biraz nostaljik olacak, herhalde 2.5 aylıktım, ahh ahh eski günler.. Öperim panpalar, özünüze iyi davranın.
Çekme kardeşim! Gelirsem kırarım kameranı
Duş acayip uyku yapıyo...
Benim memelerim filan yok kardeşim
Işık yansıması onlar. Murat Boz'la yarışıyor filan diye yazarsanız
ben karışmam ha
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder