Derdi Olan Neylesin?

Derdi neyse söylesin diyorsunuz değil mi? Evet, söylüyorum bir derdim var. Uğraşıyorum uğraşıyorum bir türlü yapamiyorum. İki elimi de ağzımın içine sokmaya çalışıyorum, ama olmuyor. Azimliyim ama, olacak.
Ankara'dan döndük. Ne kadar da uzun bir gezmeydi öyle! Neyse iyi oldu, hayatın monotonluğundan biraz sıyrıldım. Sormayın, çok değiştim. Ağzım dere gibi, şırıl şırıl sular akıyor, tombak yanaklarım ıslanıyor hep. Baldırlarım da bir Roberto C.arlos değil ama kalınlaşıyor, çok çalışıyorum. Ama deyzemin istediği kıvama gelmeme çok var daha. Kedi gibi sesler çıkarabiliyorum, bazen de yatarken numaradan ıhı ıhı yapıyorum annem de beni hemen kucağına alıyor. Çok çabuk kanıyor bu annem ama seviyorum kız seni! Neyse, şu son tatsız aşı olayını unutabilirim belki... Böyle işte günler umursamazca akıp gidiyor... (bu üç nokta olayını da sevdim hee...) Fotoğraflar bir sonraki yazida, görüşürük.